Jakie są sufiksy dzierżawcze w tureckim?

Są to -ım/-im/-um/-üm (mój), -ın/-in/-un/-ün (twój), -ı/-i/-u/-ü (jego/jej/tego), -ımız/-imiz/-umuz/-ümüz (nasz), -ınız/-iniz/-unuz/-ünüz (wasz liczba mnoga lub formalny) oraz -ları/-leri (ich). Wariant, którego używasz, jest wybierany przez zgodność samogłoskową z ostatnią samogłoską rzeczownika.

Dlaczego araba staje się arabası, a nie arabaı?

Ponieważ turecki nie pozwala na kolizję dwóch samogłosków na granicy sufiksu. W trzeciej osobie, spółgłoska buforowa -s- jest wstawiana po słowie kończącym się na samogłoskę, co daje arabası. Dla pozostałych osób sufiks po prostu traci swoją wiodącą samogłoskę: araba + ım staje się arabam.

Jaka jest różnica między Türk kahvesi a Türk'ün kahvesi?

Türk kahvesi to nieokreślone złożenie: jeden rzeczownik opisujący inny, oznaczający "turecką kawę" jako kategorię. Türk'ün kahvesi używa genitive na właściciela i oznacza "kawę Turka" — kubek konkretnej osoby. Bare noun plus possessive nazywa typ; genitive plus possessive nazywa właściciela.

Czy muszę mówić benim, senin, onun?

Nie. Końcówka dzierżawcza na rzeczowniku już identyfikuje właściciela, więc evim samo w sobie oznacza "mój dom". Dodajesz zaimek tylko dla podkreślenia lub kontrastu, jak w Benim evim ("mój dom, nie twój"). Nadmierne używanie tych zaimków to powszechny sposób na brzmienie nienaturalnie.

Skąd pochodzi dodatkowe -n- w arabasında?

To bufor wstawiony między końcówką dzierżawczą trzeciej osoby a następującą końcówką przypadku. Araba + sı (jego samochód) + da (w) zderzyłoby się, więc turecki dodaje -n-: arabasında. Ten sam bufor pojawia się w kitabını, evinde i każdej podobnej złożonej formie.

Wyjaśnienie tureckich sufiksów dzierżawczych

Turecki pokazuje posiadanie za pomocą końcówek, a nie słów takich jak mój i twój. Ten przewodnik obejmuje wszystkie sześć sufiksów dzierżawczych i ich warianty zgodności samogłoskowej, litery buforowe -s- i -n-, złożenie genitive-plus-possessive, które w angielskim oznaczone jest tylko raz, jak przypadki i liczby mnoga nakładają się na siebie, oraz dlaczego Türk kahvesi oznacza turecką kawę, a nie kawę Turka.

Sufiksy dzierżawcze to miejsce, w którym turecki przestaje być zagadką i zaczyna być systemem. Gdy potrafisz powiedzieć mój dom , twoja książka , jej ojciec i nasz kraj bez zastanawiania się, otwiera się ogromna ilość codziennego tureckiego — ponieważ turecki buduje posiadanie za pomocą końcówek, a nie słów takich jak mój i twój . Ten przewodnik obejmuje wszystkie sześć końcówek dzierżawczych z każdą wariantą zgodności samogłoskowej, litery buforowe, złożenie genitive plus possessive, które sprawia kłopoty wszystkim, oraz dlaczego Türk kahvesi oznacza "turecką kawę", a nie "kawę Turka". Sześć końcówek Angielski używa oddzielnego słowa: mój, twój, jego . Turecki przyczepia końcówkę do rzeczy posiadanej. Osoba Końcówka (po spółgłosce) ev (dom) → Znaczenie Ja ım / im / um / üm ev im mój dom T…