Ile sufiksów ma turecki?

Nie ma ustalonej liczby, ponieważ sufiksy łączą się swobodnie, ale podstawowy zestaw, którego potrzebujesz do codziennej płynności, to około czterdziestu — końcówki przypadków, posiadacze, liczba mnoga, główne znaczniki czasu, negacja, zdolność i około tuzina sufiksów pochodnych jak -lı, -sız, -cı i -lık. Ta strona wymienia zasadniczo wszystkie z nich.

W jakiej kolejności występują tureckie sufiksy?

Rzeczowniki mają kolejność rdzeń → liczba mnoga → posiadacz → przypadek, jak w ev-ler-imiz-den (z naszych domów). Czasowniki mają kolejność rdzeń → głos → negacja → zdolność → czas → osoba, jak w git-eme-di-m (nie mogłem iść). Kolejność jest ustalona, co sprawia, że nawet bardzo długie słowa są jednoznaczne.

Dlaczego ten sam sufiks ma cztery różne pisownie?

Harmonia samogłoskowa. Samogłoska wewnątrz sufiksu musi odpowiadać ostatniej samogłosce słowa, do którego się przyczepia, więc lokatyw pojawia się jako -da, -de, -ta lub -te w zależności od zarówno poprzedniej samogłoski, jak i tego, czy poprzednia spółgłoska jest dźwięczna. To jedna zasada produkująca cztery formy powierzchniowe, a nie cztery oddzielne sufiksy.

Jaka jest różnica między -lı a -sız?

To są dokładne przeciwieństwa. -lı/-li/-lu/-lü oznacza „z” lub „mający” — şekerli (z cukrem), sütlü (z mlekiem). -sız/-siz/-suz/-süz oznacza „bez” — şekersiz (bez cukru), tuzsuz (niesolony). Uczenie się ich jako pary jest znacznie bardziej efektywne niż uczenie się pojedynczo.

Czy muszę zapamiętać wszystkie te, aby mówić po turecku?

Nie. Około dziesięciu sufiksów — sześć przypadków, liczba mnoga, czas teraźniejszy ciągły, przeszły i negacja — pokrywa większość codziennej rozmowy. Reszta gromadzi się naturalnie przez ekspozycję. Użyj tej strony jako dekodera, gdy napotkasz nieznaną końcówkę, a nie jako listy do zapamiętania.

Każdy Turecki Sufiks w Jednej Tabeli (Podstawowy Przewodnik)

Strona dekodera dla tureckich końcówek: dwa zasady, które kształtują każdy sufiks, wszystkie sześć końcówek przypadków, posiadacze, liczba mnoga, najczęściej używane sufiksy pochodne jak -lı, -sız, -cı i -lık, każdy znacznik czasu i głosu, obie grupy końcówek osobowych oraz ustalona kolejność, w jakiej się układają, abyś mógł czytać każde długie tureckie słowo z lewej do prawej.

Turecki jest aglutynacyjnym językiem, co jest technicznym sposobem na powiedzenie, że buduje znaczenie, przyklejając końcówki do rdzenia. Angielski potrzebuje sześciu słów na I could not have gone ; turecki potrzebuje jednego: gidememişim . Każdy z tych elementów to sufiks, a one zawsze pojawiają się w ustalonej kolejności. To jest strona referencyjna. Dodaj ją do zakładek i wracaj, gdy napotkasz słowo z końcówką, której nie możesz zdekodować. Aby uzyskać samouczki dotyczące każdej grupy, śledź linki w każdej sekcji. Najpierw, Dwie Zasady, Które Rządzą Wszystkim Przed tabelami, dwie zasady decydują, jaki kształt przyjmuje każdy sufiks. 1. Harmonia samogłoskowa. Samogłoska wewnątrz sufiksu kopiuje ostatnią samogłoskę słowa. Typ Jeśli ostatnia samogłoska to… samogłoska sufiksu 2 drożny (e/a)…